Duurzaamheid is in vastgoed niet langer alleen een kwestie van goede bedoelingen. Beleggers, banken en grote huurders willen het zien in cijfers. Dat merk je bij financieringsgesprekken, bij aankopen en bij het verlengen van huurcontracten.
Welke kaders spelen een rol?
- CSRD: een Europese richtlijn voor duurzaamheidsrapportage door grote bedrijven. Welke bedrijven precies moeten rapporteren, is in 2025 door Europa flink ingeperkt. Maar ook bedrijven die niet verplicht zijn, krijgen vaak vragen van klanten en financiers.
- EU-taxonomie: een Europese lijst die bepaalt wanneer een investering als duurzaam telt. Voor gebouwen speelt het energielabel daarin een grote rol.
- GRESB: een benchmark waarmee vastgoedbeleggers de duurzaamheid van hun portefeuille vergelijken.
Welke data wordt gevraagd?
De vragen verschillen, maar de basis is vaak hetzelfde:
- Het energielabel van het pand.
- Het werkelijke energiegebruik, liefst per jaar en per vierkante meter.
- De verdeling tussen gas, elektriciteit en eigen opwek.
- De CO2-uitstoot die daaruit volgt.
- Soms ook gegevens over water, afval en binnenklimaat.
Het probleem: de data is er vaak niet
In veel panden is het werkelijke verbruik alleen bekend via de jaarafrekening. Per huurder of per installatie weet niemand het. Gegevens komen uit verschillende systemen, of worden met de hand overgetypt. Dat kost tijd en levert fouten op.
De oplossing: laat het pand de data leveren
Met slimme meters en een centraal systeem komt de data automatisch binnen. Per verdieping, per huurder, per installatie. Dan is rapporteren een kwestie van een overzicht maken, in plaats van een zoektocht.
Wil je weten of jouw pand die data kan leveren? Bij een digital due diligence brengen we dat in kaart. Lees ook meer over ESG en regelgeving.
